manmanman, 27 december 2011
Malawi , lake malawi 32°

Malawi and Lake Malawi

Stel je eens voor dat elke dag de stroom voor een paar uurtjes uit gaat. Nederland zou op de kop staan. Maar in Malawi is het de dagelijkse realiteit. En niet veroorzaakt door de dagelijkse onweer en bliksems, die in de tijd dat ik er ben in het “short rainy saison” bijna elke avond ook realiteit zijn.
Nee de oorzaak is dat de electriciteitcentrale van Malawi slechts 70% van gevraagde stroomvraag kan produceren. Dus wordt er om de beurt een flink gedeelte van het land afgeschakeld, en komen de kaarsjes op tafel. Mismanegement en corruptie van de regering is ook in dit land aan de orde van de dag. Grote regeringsgebouwen worden wel gebouwd met de laatste technologische snufjes, die blijven natuurlijk wel van stroom voorzien. Voor deze gebouwen staan de dikke auto’s die wel van benzine voorzien worden. Als wij aan de pomp komen is meestal het antwoord dat er geen benzine is bevoorraadt. (Wij hebben 200% moeten betalen op de zwarte markt om verder te kunnen rijden) Ook mismanegement van de corrupte overheid. Oorzaak is dat Malawi te weinig buitenlandse valuta heeft om brandstof te kopen, en de brandstof die er is kunnen de pomphouders alleen van de regering kopen. De regering bepaalt en regulariseert dus, en doen dat niet goed volgens de locals. Toen de bevolking in de zomer van 2011 antwoorden verlangde zijn er tijdens de opstanden in Muzuzu bijna 20 doden gevallen. Dat is ook Malawi...

Maar het is Lake Malawi waarvoor ik hier ben. Het is alweer sinds Egypte dat ik nog water als ontspanning gehad heb. Het meer is lekker op temperatuur en niet zout als zeewater. Het is zondag als we -ik reis nog een paar dagen samen met de Brazilianen- in Karonga arriveren. De grenspassage ging snel en makkelijk en de ontvangst door de douane was vriendelijk. Iets langer duurde de reparatie van de achterband van de BMW van Marcelo, maar het is zijn eerste in 7 maanden voor hem dus niets te klagen. De locale bandenman assisteert en ik deel ondertussen koekjes en balonnen uit aan de toegestroomde kinderen. In Karonga was er gisteren een campingparty geweest en dat was nog wel te zien aan het veld en de medewerkers. Wij zijn de enigste gasten, maar moeten wel het dorp in om iets te eten omdat er op de camping niets meer is. De bevolking brengt de zondagmiddag door in het parkachtige gedeelte tussen de inkomende en uitgaande straat van karonga. Wat me bij blijft is de patatten verkoper de zijn frietjes aan het bakken is in een verhoogde kruiwagen. Sávonds volgt de regen en bliksem met het gevolg dat de stroom er snel uit klapt en we met een kaarsje vroeg gaan slapen.

Lake Malawi wordt door de bevolking veelzijdig gebruikt. De mannen van de fietstaxi’s wassen de fietsen in het meer. Ze parkeren de fiets half in het water, kleden zich uit tot aan de slip en beginnen de fiets te wassen. Nadien lopen ze iets verder in het meer en wassen zichzelf en de -in dit geval een rode- slip nadien even in de zon en alles is weer schoon en droog.
De fiets is erg aanwezig in Malawi en beheerst vaak het straatbeeld. Van alles heb ik ze zien doen met de fiets en niet altijd fietsend, vaak zo zwaar en hoog beladen dat fietsen niet meer mogelijk is. Dan doet de fiets dienst als rollend materieel om de vracht te verplaatsen. Benzine zal waarschijnlijk te duur zijn voor de meeste mensen, dus dan is de fiets een goed alternatief. En als zelfs de fiets ook te duur is gaan de mensen te voet naar hun bestemming die vaak kilometers verder is. Malawi is een arm land op het platteland, het verbaasde me dat het zo erg was gesteld met het grootste gedeelte van de bevolking.

In Nkhata bay zien en merken we wat een flinke regenbui met onweer kan veroorzaken. Natuurlijk gaat de stroom er vrij snel vanaf, maar alweer een kaarsje lost veel op. De vissers zijn natuurlijk wel iets gewend en gaan het meer op voor de dagelijkse vangst. De bliksem slaat aan alle kanten op het water, het verbaast me dat zij er gewoon door gaan. De lodge waarin we verblijven is over een berghelling in een volgend baaitje. Door de overvloedige regen is de zandpad weggespoeld op enkele plekken en zijn er gaten ontstaan van een meter diep en breed over de hele breedte van de zandpad. Met hout en boomstammen worden de gaten gedicht, maar beneden aan de berg is de rivier veranderd in een snelstromende waterstroom. Hier kunnen we de eerste uren niet door en moeten een halve dag wachten tot we van de berg kunnen geraken. De rode ondergrond veranderd snel in een glibberige modder piste maar voor deze momenten heb ik de noppenbanden erop liggen en kan ik er nog redelijk doorkomen. Het is de onervarenheid die me twijfelachtig maakt en het gas doet dichtdraaien, wat eigenlijk de verkeerde handeling is. Als jet gas er vol ophoudt heb je de beste grip op deze modderige pistes. Maar daarvoor moet je een groot hart hebben en de nodige modder-ervaring, die bij mij ontbreekt. Later in de middag is het nivo in de rivier gezakt tot boven de enkels maar onder de knie zodat we erdoor kunnen omdat ook het water een stuk rustiger stroomt.

Mijn 3e en laatste stop aan Lake Malawi is in Senga Bay waar ik de Cool Runnings Camping van Samantha vind. De grasmat ligt er perfect bij dus stel ik mijn tentje nog eens op onder een van de bomen. Het is een arm vissers dorpje maar door de ligging aan het meer zijn er veel toeristen die helaas te weinig in het dorp komen. Ze blijven in hun luxe hotel of lodge. Tenminste ik zie ze niet als ik door de stoffige hete zandstraten loop naar de markt, tenminste als je van een markt kan spreken. Maar ik vind er een broodje, tomaatje en een cool lemon drankje, veel is er niet.
Ik lig aan de westkant van het meer dus kan geen zonsondergangen zien, dus dan maar eens vroeg op om de zon vanachter de horizon te zien opkomen. Het is 5 uur in de morgen als de zon opkomt en redelijk snel ophoog klimt. Het is de moeite waard om vroeg uit je tent te komen. De vissers komen terug van hun nachtelijke visvangst. Op het kleine stukje strand waar ze allemaal aan wal komen is het een drukte van belang. Honderden vissersbootjes komen terug en vanaf het dorp komen velen mannen, vrouwen en de kinderen een handje helpen. Ze vissen op de kleine zilvervisjes die na de vangst te drogen worden gelegd in de zon op grote droogrekken. Met 4 olielampjes -die ze kanonnen noemen- voor op de boot lokken ze de visjes naar hun boot toe. Een van de vissers vertelde dat ze met volle maan niet uitvaren omdat het dan te licht is en de lampen geen effect meer hebben en de visjes dus niet naar de boot toe komen.

Na de vangst gaan de mannen het cafe in en bezatten zich in een snel tempo. In de middag slapen ze hun roes uit en zijn dan weer klaar voor de volgende nacht. Als ik op een vrijdagavond eens poolshoogte ga nemen heb ik het snel gezien dat ik niet als enige blanke -muzungu- samen met de dronkaards in 1 ruimte wil zijn. Zo’n cafe is vaak niet meer dan een met rieten matten omheinde zandplaats waar de meesten lauw-warm bier drinken. De meesten liggen of hangen half- of helemaal zat ergens in het zand. Op de achtergrond blazen van die enorme ouderwetse boxen veel te luide muziek in de richting van de dronkaards. Niets voor mij en ik ga snel weg, nog voor dat ik binnen stap. Nu bedenk ik me waarom ik weing of geen toeristen zie in het donkere dorp. Ik ga ook terug naar de camping waar ik met enkele andere nederlanders iets te drinken neem en dit op het strand liggend onder de sterrenhemel opdrinken. Anita is juist terug van een stage met gorilla’s in de Congo, Bertie en Pien hebben 3 maanden meegedraaid in een lokaal ziekenhuis. We praten over hun stage’s, reizen en het leven in Africa. De vissersbootjes trekken ondertussen weer het meer op voor een nieuwe visnacht, ik vraag me af of ze al nuchter zijn...

Verras Lorenso in Malawi met een belletje via HalloBuitenland.be